இன்பம் எங்கும் இங்கே

தற்காத்து தற்கொண்டாற் பேணித் தகைசான்ற
சொற்காத்துச் சோர்விலாள் பெண்

எனும் குறளில் வள்ளுவர், மனைவி எனும் உயரிய இடத்தைப் பெற்ற பெண்ணின் இலக்கணத்தைத் தெள்ளத் தெளிவாக விளக்குகிறார். மனைவியானவள் முதற்கண் தன்னைக் காத்துக்கொண்டு தனது கணவனைப் பேண வேண்டும். அதாவது தனது உடல் நலத்தையும் தன்மானத்தையும் சமுதாயத்தில் ஒரு இல்லத்தரசிக்குரிய மரியாதையையும் காத்துக்கொண்டு கணவனது தேவைகளறிந்து பணிவிடை செய்து அவனது உடல் நலம், தன்மானம் மற்றும் மரியாதையை நிலைநிறுத்த வேண்டும். அதன் பின்னர் தகுதிவாய்ந்த பெருமை கொள்ளத் தக்க சொற்களைப் பேசி தனது வாக்கைக் காப்பாற்றி எக்காலத்தும் தனது கடமையை சோர்வின்றிச் செய்ய வேண்டும் என்பதே இக்குறள் கூறும் நெறியாகும்.

மனைவி என்பவள் வாழ்க்கைத் துணைவியாவாள். தன் வாழ்நாள் உள்ளளவும் தன்னுடைய கணவனுக்கு அவனது கடமைகள் அனைத்திலும் உறுதுணையாக விளங்குவதுடன் அவனுடை சுகதுக்கங்களில் பங்கு கொண்டு அவனது வாழ்வை மகிழ்ச்சி நிறைந்ததாக அமைக்க வேண்டும். நமது பாரத சமுதாயத்தில் குடும்பப் பெண்களுள் பெரும்பாலோர் இத்தகைய உன்னதமான பணியை ஒழுங்காகச் செந்து வருவதாலேயே தொன்று தொட்டு உலகில் உள்ள அனைத்து நாடுகளையும் விட நமது நாடு கலாச்சாரத்தில் உயர்ந்ததாகக் கருதிப் போற்றப் படுகிறது.

இத்தகைய பெண்ணைப் பெண்ணரசி என்று நம் முன்னோர்கள் புகழ்ந்தனர். பெண்மையை ஆளும் உன்னத குணம் வாய்ந்தவள் என இதற்குப் பொருள் கொள்ளலாம். இத்தகைய பெண்களை நாம் எங்கும் தேட வேண்டியதில்லை. நம்முடனே இன்று பழகும் மூத்த நண்பர்களிடையே நாம் இத்தகைய பெண்களைக் காண முடியும்.

மழலைகளின் அன்புக்குரிய தாத்தாவான சீனுத் தாத்தாவின் அன்புக்குரிய மனைவியான சரோஜா பாட்டி இன்று நம்மிடையே வாழும் பெண்ணரசிகளுள் ஒருவர். 80 வயதை நெருங்கும் சீனு தாத்தாவுடன் அவர் இன்றும் மிகவும் மகிழ்ச்சியாக வாழ்கிறார். திருமணமான புதிதில் கணவனிடம் அன்பு கொண்ட ஒரு மனைவி கணவனிடத்தே எத்துணை வாஞ்சையைப் பொழிவாரோ அதை விடவும் மேலான அன்பைத் தன் கணவரிடம் கொண்டுள்ள நிலை கீழ்க்கண்ட இணையப் பக்கத்திலும் அதனுடன் இணைந்துள்ள பிற பக்கங்களிலும் விளங்கும்.

http://mazhalaigal.com/entertainment/photo/photo-001/0716vs11s_snow.php

தாத்தாவும் பாட்டியும் சிறு குழந்தைகள் போல விளையாடுவது கண்டு துள்ளாத மனமும் துள்ளும்.

சரோஜா பாட்டிக்கு இன்று பிறந்த நாள். இந்த நன்னாளில் அவரை வாழ்த்தி வணங்கி அவரது நல்லாசிகளை வேண்டுகிறோம். அவரும் சீனு தாத்தாவும் வாழ்வது போலவே நாம் அனைவரும் நம் வாழ்நாள் முழுவதும் என்றும் ஆனந்தம் பொங்கும் நல்வாழ்வு வாழ வேண்டுமென இறைவனை வேண்டுவோம்.

சரோஜா பாட்டிக்கு இன்றைய பாடலைக் காணிக்கையாக்கி அவர் இருக்கும் இடத்தில் இன்பம் என்றும் ஆட்சி புரிய வேண்டுமென இறைவனை வேண்டுகிறேன்.

இன்பம் எங்கும் இங்கே

திரைப்படம்: பெண்ணரசி
இயற்றியவர்: ஏ. மருதகாசி
இசை: கே.வி. மஹாதேவன்
பாடியோர்: எம்.எஸ். ராஜேஸ்வரி, திருச்சி லோகநாதன்

இன்பம் எங்கும் இங்கே ஆட்சி புரியுது
இன்பம் எங்கும் இங்கே ஆட்சி புரியுது
இயற்கையிலே யாவும் இணைந்தாடுது
ஜீவ சுகம் தேடுது
இன்பம் எங்கும் இங்கே ஆட்சி புரியுது
இயற்கையிலே யாவும் இணைந்தாடுது
ஜீவ சுகம் தேடுது

இன்பம் எங்கும் இங்கே ஆட்சி புரியுது
இன்பம் எங்கும் இங்கே ஆட்சி புரியுது
இனிமையிலே யாவும் இணைந்தாடுது
வாழ்வின் துணை தேடுது
இன்பம் எங்கும் இங்கே ஆட்சி புரியுது
இனிமையிலே யாவும் இணைந்தாடுது
வாழ்வின் துணை தேடுது
இன்பம் எங்கும் இங்கே ஆட்சி புரியுது

ஆஆஆஆஆஆஆஆஆஆஆஆஆஆ
ஆஆஆஆஆஆஆஆஆஆஆஆஆஆ

பொங்கி வரும் நிலவைக் கண்டு
அல்லி முகம் சிவக்குது
போதையூட்டும் தேனைச் சிந்தி
ஜாதிமல்லி சிரிக்குது
சிந்து பாடி வண்டு தேன் தேடும் காட்சி கண்டு
சிந்தை மயங்கிக் காதல் பண் பாடுது
சிந்தை மயங்கிக் காதல் பண் பாடுது

இன்பம் எங்கும் இங்கே ஆட்சி புரியுது

அன்பு மயமான இந்த உலகிலே ஓஓஓஓஓ
பலரறிய அரசன் அரசியாவோம் விரைவிலே
ஆ.ஆ.ஆ.ஆஆஆஆஆஆஆஆ

உலவும் தென்றலிலே உல்லாசம் காணுவோம்
நிலவும் வானும் போல குலவி மகிழுவோம்
என்னைப் போரில் வெற்றி கண்ட என்னுயிர் ஜோதியே
என்னையே வென்றவளே ஈடில்லாப் பெருநிதியே
என்னைப் போரில் வெற்றி கண்ட என்னுயிர் ஜோதியே
என்னையே வென்றவளே ஈடில்லாப் பெருநிதியே
இசைந்த காதல் வாழ்வின் ஆனந்தமே
இசைந்த காதல் வாழ்வின் ஆனந்தமே

இன்பம் எங்கும் இங்கே ஆட்சி புரியுது
இயற்கையிலே யாவும் இணைந்தாடுது
ஜீவ சுகம் தேடுது
இன்பம் எங்கும் இங்கே ஆட்சி புரியுது

மடி மீது தலை வைத்து

உறவின்றி உலக வாழ்வில்லை. ஒருவரும் தனக்கென மட்டும் வாழ இயலாது. இன்ப துன்பங்களையும் மற்ற பல பொருட்களையும் செயல்பாடுகளையும் பலரும் பகிர்ந்து அனுபவித்தலே வாழ்க்கையாகும். இவ்வுலகில் பிறந்த நாள் முதல் சில காலம் வரை பெற்றோரும் உற்றாரும் பெரும்பான்மையான உறவாக விளங்கினாலும் வளர்ந்து உலக வாழ்க்கையெனும் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டுப் பாடுபடும் காலம் வருகையில் நண்பர்களும் சமூகத்தினருமே பெரும்பான்மையான உறவாக அமைகின்றனர்.

இதற்கிடையில் உரிய காலம் வருகையில் பலருக்கு இல்லற வாழ்வு பெற்றோரால் அமைத்துத் தரப்படுகிறது. ஒரு சில அதிர்ஷ்டசாலிகளுக்கு மட்டுமே தம் மனதைக் கவர்ந்த ஒருவரோடு காதல் ஏற்பட்டு, அக்காதல் கனிந்து கல்யாணத்தில் நிறைவடையும் இனிய வாழ்வு அமைகிறது.

காதலில் அதிக இன்பம் தருவது காதல் கொண்ட ஆணும் பெண்ணும் ஒருவரை மற்றவர் விட்டுப் பிரியாமையை விரும்பும் நிலையே. இரு மனங்கள் ஒன்றாய் இணைந்த பின்னர் அங்கே புணர்ச்சி பழகுதல் அவசியமற்றதாகிறது. துணை தேடும் மனங்களுக்குத் தக்க வாழ்க்கைத் துணையைத் தேடித் தருவதே காதல். மற்றதெல்லாம் காதல் ஆகாது.

சின்னஞ்சிறு வயதில் உலக வாழ்வில் படும் துன்பங்களை மறக்க ஒருவருக்குத் தேவை தஞ்சமென அடைய ஒரு தாயின் மடி. வளர்ந்து பருவமடைந்த பின்னர் அத்தாயின் மடி பலருக்குக் கிடைப்பதில்லை. தாயின் மடி கிடைக்காவிடிலென்ன, கனவிலும் மறவாக் காதல் உறவு கொண்ட அன்பரின் மடியே அடைக்கலம் என்று அடைவது பேரின்பமல்லவா!

மடி மீது தலை வைத்து

திரைப்படம்: அன்னை இல்லம்
இயற்றியவர்: கவிஞர் கண்ணதாசன்
இசை: கே.வி. மஹாதேவன்
பாடியோர்: டி.எம். சௌந்தரராஜன், பி. சுசீலா

மடி மீது தலை வைத்து விடியும் வரை தூங்குவோம்
மறு நாள் எழுந்து பார்ப்போம்
மடி மீது தலை வைத்து விடியும் வரை தூங்குவோம்
மறு நாள் எழுந்து பார்ப்போம்
மடி மீது தலை வைத்து விடியும் வரை தூங்குவோம்
மறு நாள் எழுந்து பார்ப்போம்

மங்கலக் குங்குமம் நெஞ்சிலே மல்லிகை மலர்கள் மண்ணிலே
மங்கலக் குங்குமம் நெஞ்சிலே மல்லிகை மலர்கள் மண்ணிலே
பொங்கிய மேனி களைப்பிலே பொழுதும் புலரும் அணைப்பிலே
ஆஹா ஓஹோ ம்ம்ம்

மடி மீது தலை வைத்து விடியும் வரை தூங்குவோம்
மறு நாள் எழுந்து பார்ப்போம்

இரவே இரவே விடியாதே இன்பத்தின் கதையை முடிக்காதே
இரவே இரவே விடியாதே இன்பத்தின் கதையை முடிக்காதே
சேவல் குரலே கூவாதே சேவல் குரலே கூவாதே
சேர்ந்தவர் உயிரைப் பிரிக்காதே சேர்ந்தவர் உயிரைப் பிரிக்காதே

மடி மீது தலை வைத்து விடியும் வரை தூங்குவோம்
மறு நாள் எழுந்து பார்ப்போம்

வாயின் சிவப்பு விழியிலே மலர்க்கண் வெளுப்பு இதழிலே
வாயின் சிவப்பு விழியிலே மலர்க்கண் வெளுப்பு இதழிலே
காயும் நிலவின் அழகிலே காலம் நடக்கும் உறவிலே

மடி மீது தலை வைத்து விடியும் வரை தூங்குவோம்
மறு நாள் எழுந்து பார்ப்போம்

மன்னவனே அழலாமா

இள வயதில் மனைவியை இழந்த ஆண்கள் சிலர் தமது குழந்தைகளின் நலனுக்காக மற்றொரு பெண்ணைத் திருமணம் புரிந்து கொள்வதுண்டு. வேறு சிலர் வாழ்நாள் முழுவதும் தம் மனைவியின் நினைவாகவே வாழ்ந்து தமது குழந்தைகளுக்குத் தாமே தாயும் தந்தையுமாக இருந்து அனைத்து விதங்களிலும் அவர்களது வளர்ச்சிக்கு உதவுவதும் உண்டு. தன் மனைவி இறந்த பின்னர் வேறொரு பெண்ணைத் திருமணம் செய்து கொள்ள விருப்பம் இல்லாத ஆண்கள் தம் குழந்தைகளைக் காக்க அவர்களுக்குத் தாயாய் விளங்க வேறொரு பெண் அவசியமாக இருக்குமாயின் குழந்தைகளின் நலனுக்காக வேறொரு பெண்ணைத் திருமணம் செய்து கொள்வதும் உண்டு. இத்தகைய முடிவுக்குக் குடும்பத்தில் இருக்கும் பிற உறவினர்களின் வற்புறுத்தலும் காரணமாக அமைவதுண்டு.

இவ்வாறு தம் விருப்பத்துக்கு மாறாக சந்தர்ப்ப சூழ்நிலைகளால் உந்தப்பட்டு வேறொரு பெண்ணை மணந்த ஆண்களுள் சிலர் தம் மனைவியின் நினைவு மனதில் என்றும் இருக்கும் நிலையில் புதிதாய் மணந்த பெண்ணை மனைவியாக ஏற்று அப்பெண்ணுடன் மனமொப்பி வாழத் தயங்குவதுண்டு. இத்தகைய தயக்கத்தினால் அந்தப் பெண் மனம் வருந்துவதும் உண்டு. தன் குழந்தைகளுக்குத் தாயாகவும் தனக்கு இரண்டாம் தாரமாகவும் வந்து வாய்த்த அப்பெண்ணிற்கும் வாழ்வில் ஆசாபாசங்கள் உண்டு என்பதை உணர்ந்து கொண்டு அக்கணவன் அவளை உரிய அன்புடன் நடத்தி அவளிடம் இணங்கி வாழ்வது அப்பெண்ணுக்கும் அக்கணவனுக்கும் மட்டுமன்றி அவர்களது குழந்தைகளுக்கும் நல்வாழ்வை அளிக்கும்.

புதிதாய் மணந்த பெண்ணுடன் சகஜமாய் வாழத் தயங்கித் தன் மனைவியின் நினைவால் தொடர்ந்து வாடும் சில ஆண்களுக்கு குடும்பத்திலுள்ள மூத்த உறவினர்கள் மற்றும் நண்பர்கள் தக்க அறிவுரை கூறித் திருத்துவதுண்டு. ஆனால் இத்தகைய ஆண் ஒருவனுக்கு இறந்து போன அவனது மனைவியே அவனது மனதுக்குள் வந்து தன்னையே நினைத்து வருந்துவதை நிறுத்திவிட்டு, தனக்குப் பின் அவனுக்கு மனைவியாய் வாழவந்த பெண்ணை முறையாக மதித்து வாழும்படி அறிவுரை கூறுவதாக அமைந்ததொரு அரிய பாடல் இன்றைய பாடலாக மலர்கிறது.

மன்னவனே அழலாமா

ஆ..ஆஆஆ. ஆஆஆஆஆ
ஆ..ஆஆஆ. ஆஆஆஆஆ
ஆஆ ஆஆ ஆஆ ஆஆ

மன்னவனே அழலாமா கண்ணீரை விடலாமா?
உன்னுயிராய் நானிருக்க என்னுயிராய் நீயிருக்க
மன்னவா மன்னவா மன்னவா
மன்னவனே அழலாமா கண்ணீரை விடலாமா?
உன்னுயிராய் நானிருக்க என்னுயிராய் நீயிருக்க

கண்ணை விட்டுப் போனாலும் கருத்தை விட்டுப் போகவில்லை
கண்ணை விட்டுப் போனாலும் கருத்தை விட்டுப் போகவில்லை
மண்ணை விட்டுப் போனாலும் உன்னை விட்டுப் போகவில்லை
மண்ணை விட்டுப் போனாலும் உன்னை விட்டுப் போகவில்லை
இன்னொருத்தி உடலெடுத்து இருப்பவளும் நானல்லவா?
கண்ணெடுத்தும் பாராமல் கலங்குவதும் வீணல்லவா?
மன்னவா மன்னவா மன்னவா

மன்னவனே அழலாமா கண்ணீரை விடலாமா?
உன்னுயிராய் நானிருக்க என்னுயிராய் நீயிருக்க

உன்மயக்கம் தீர்க்கவந்த பெண்மயிலைப் புரியாதா?
உன்மயக்கம் தீர்க்கவந்த பெண்மயிலைப் புரியாதா?
தன்மயக்கம் தீராமல் தவிக்கின்றாய் தெரியாதா?
தன்மயக்கம் தீராமல் தவிக்கின்றாய் தெரியாதா?
என்னுடலில் ஆசையென்றால் என்னை நீ மறந்து விடு
என்னுயிரை மதித்திருந்தால் வந்தவளை வாழவிடு

மன்னவனே அழலாமா கண்ணீரை விடலாமா?
உன்னுயிராய் நானிருக்க என்னுயிராய் நீயிருக்க

இறைவன் படைத்த உலகை எல்லாம்

மனிதன் உலக வாழ்வில் தொடர்ந்து இன்பம் பெறுகையில் தன்னை மறந்து சக மனிதர்களையும் மறந்து, தன்னை வந்தெய்திய இன்பத்தைத் துய்ப்பதிலேயே ஈடுபடுகிறான். இடையில் ஒரு சிறு துன்பம் வரினும் அதைத் தாங்கும் வலுவின்றி அத்துனபத்தை நீக்கப் பிறர் உதவியையும் இறையருளையும் நாடுகிறான். இது சாமான்யர்களின் நிலை. இதற்கு மாறாக ஞானிகள் இன்பம் வரினும் துன்பம் வரினும் எக்காலத்தும் இறையருளையே வேண்டி இன்பத்தில் மூழ்கித் தன்னை இழக்காமல், துன்பத்தில் வருத்தமுறாமல் திட சித்தத்துடன் எல்லாம் அவன் செயல் எனும் ஏகாக்ர
சித்தத்துடன் தியான நிலையிலேயே வாழ்கின்றனர்.

உடம்பு அழியும் தன்மை வாய்ந்தது. ஆன்மா அழிவில்லாதது. நீயோ நானோ இதற்கு முன்னர் இல்லாதிருந்ததும் இல்லை இவ்வுடம்பு மண்ணோடு மண்ணாகி மறைந்த பின்னர் இல்லாது போவதும் இல்லை. இவ்வுடம்புக்குரிய அடையாளமாக வைக்கப்பட்ட பெயரால் நாம் அறியப்படுவது மாயை. இவ்வுடம்புக்குரியவராக நம்மை நாமே எண்ணிக்கொண்டு இவ்வுடம்புக்கொரு துன்பம் வருகையிலோ இவ்வுடம்பைச் சேர்ந்து அதன் வடிவாகவே இயங்கும் மனதுக்கொரு துக்கம் வருகையிலோ வருந்தி வாடுவது அறியாமையே. பிறப்பு என்றிருந்தால் இறப்பு என்று நிச்சயம உண்டு என்பது இயற்கை நியதி. அதிலிருந்து யாரும் மீள இயலாது.

மனிதன் பிற அனைத்து உயிர்களை விடவும் மேலான அறிவு படைத்தவன். மனிதராகப் பிறந்த நாம் செய்யத் தக்கது இறைவனைச் சரணடைந்து இன்பதுன்பங்களில் உழலாமல் பிறவியில்லாத நிலையடைய முயல்வதே ஆகும்.

பிறவிப் பெருங்கடல் நீந்துவர் நீந்தார்
இறைவனடி சேரா தார்.

"குளிர் - வெம்மை, இன்பம் - துன்பம் எனும் இவற்றை விளைக்கும் இயற்கையின் அனுபவங்கள், தெய்வ கிருமையால் சாசுவதமல்ல. அநித்தியமானவை. தோன்றி மறையும் இயல்புடையன. ஆதலால் இவற்றைக் கண்டவிடத்தே நெஞ்சமிளகுதலும் நெஞ்சுடைந்து மடிதலும் சால மிகப் பேதமையாமன்றோ? ஆதலால் இவற்றைக் கருதி எவனும் மனத்துயரப் படுதல் வேண்டா. அங்ஙனம் துயரப் படாதிருக்கக் கற்பான் சாகாமலிருக்கத் தகுவான்." என்று கீதை உரைப்பதை மஹாகவி பாரதியார் விளக்குகிறார்..

இத்தகைய மனப்பக்குவத்தை அடைய இறையருள் அவசியம். இறைவன் எங்கும் நிறைந்திருந்தாலும் நம்மைப் போன்ற சாமான்ய மனிதர்கள் அரூபமான நிலையில் இறைவனை அடைவது கடினம். இதன் காரணம் வாழ்வில் நம்மைப் பாதிக்கும் விஷயங்கள் நம் கவனத்தை திசைதிருப்பி விடுவதேயாகும். இதற்கொரு உபாயமாகவே நம் முன்னோர்கள் ஆலயங்களை ஏற்படுத்தி, அங்கு வருவோர் இறையுணர்வுடன் இயங்கும் சூழ்நிலையை உருவாக்கி உலகுக்கு வழி காட்டியுள்ளனர்.

"ஆலயம் தொழுவது சாலவும் நன்று" என்று ஔவைப் பிராட்டி மொழிந்ததும் இதன் காரணமாகவே ஆகும்.

இறைவன் படைத்த உலகை எல்லாம்

திரைப்படம்: வா ராஜா வா
இயற்றியவர்: நெல்லை அருள்மணி
இசை: குன்னக்குடி வைத்தியநாதன்
பாடியவர்: சீர்காழி கோவிந்தராஜன்

இறைவன் படைத்த உலகை எல்லாம்
மனிதன் ஆளுகின்றான்
மனிதன் வடித்த சிலையில் எல்லாம்
இறைவன் வாழுகின்றான்
இறைவன் வாழுகின்றான்
இறைவன் படைத்த உலகை எல்லாம்
மனிதன் ஆளுகின்றான்
மனிதன் வடித்த சிலையில் எல்லாம்
இறைவன் வாழுகின்றான்
இறைவன் வாழுகின்றான்

உள்ளம் சொல்வதை உதடு சொல்லாமல்
உண்மை பிறப்பதில்லை
உள்ளம் சொல்வதை உதடு சொல்லாமல்
உண்மை பிறப்பதில்லை
உள்ளிருந்தே நீ அருள் செய்யாமல்
ஒன்றும் நடப்பதில்லை
உள்ளிருந்தே நீ அருள் செய்யாமல்
ஒன்றும் நடப்பதில்லை
ஒன்றும் நடப்பதில்லை

இறைவன் படைத்த உலகை எல்லாம்
மனிதன் ஆளுகின்றான்
மனிதன் வடித்த சிலையில் எல்லாம்
இறைவன் வாழுகின்றான்
இறைவன் வாழுகின்றான்

இரண்டு மனிதர் சேர்ந்த போது
எண்ணம் வேறாகும்
இரண்டு மனிதர் சேர்ந்த போது
எண்ணம் வேறாகும்
எத்தனை கோவில் இருந்த போதும்
இறைவன் ஒன்றாகும்
எத்தனை கோவில் இருந்த போதும்
இறைவன் ஒன்றாகும்
இறைவன் ஒன்றாகும்

இறைவன் படைத்த உலகை எல்லாம்
மனிதன் ஆளுகின்றான்
மனிதன் வடித்த சிலையில் எல்லாம்
இறைவன் வாழுகின்றான்
இறைவன் வாழுகின்றான்

இசையால் அவனை இரங்க வைப்பது
மனிதன் குணமாகும்
இசையால் அவனை இரங்க வைப்பது
மனிதன் குணமாகும்
இசையில் மயங்கி இரங்கி வருவது
இறைவன் மனமாகும்
இசையில் மயங்கி இரங்கி வருவது
இறைவன் மனமாகும்
இறைவன் மனமாகும்

இறைவன் படைத்த உலகை எல்லாம்
மனிதன் ஆளுகின்றான்
மனிதன் வடித்த சிலையில் எல்லாம்
இறைவன் வாழுகின்றான்
இறைவன் வாழுகின்றான்

இரவுக்கும் பகலுக்கும் இனியென்ன வேலை

இருமனம் ஒன்றாகி இணைந்து விளங்கும் திருமண வாழ்வில் இன்பத்துக்கு எல்லையே இல்லை. இதனாலேயே இல்லறத்தை ஞானியர்கள் பலரும் போற்றியுள்ளனர். பண்டைய பாரத நாட்டில் துறவறம் மேற்கொண்டு நாட்டை விடுத்துக் கானகங்களில் ஆச்சிரமம் அமைத்துத் தவவாழ்க்கை மேற்கொண்ட முனிவர்களும் இல்லறவாசிகாளாக இருந்தனர் எனும் உண்மையை இராமாயணம், மஹாபாரதம் முதலிய புராண இதிகாச காவியங்கள் காட்டுகின்றன. முனிவர்களுள் அனைவருக்கும் வழிகாட்டியாகக் கருதப் படுபவர் ஜனகர். இவர் மிதிலா நகர மன்னராக இருந்த போதிலும், இல்லற வாழ்க்கை மேற்கொண்ட போதிலும் தவ வாழ்க்கையையே வாழ்ந்தார் என்பது பிரசித்தி.

இல்லற வாழ்வில் காமம் தரும் இன்பம் வெகு சில நாட்களேயாகும். அதனாலேயே ஆசை அறுபது நாள் மோகம் முப்பது நாள் என்று நம் முன்னோர்கள் மொழிந்துள்ளனர். இதன் பொருளாவது சிலர் நினைப்பது போல 60, 30 இரண்டையும் கூட்டக் கிடைக்கும் 90 நாட்களில் திருமண வாழ்வு அலுத்துப் போய்விடும் என்பதல்ல. அனேகமாக திருமணம் செய்துகொண்டு இல்லற வாழ்வில் ஈடுபடும் தம்பதியர் புத்திர பாக்கியத்தை இந்தக் குறுகிய காலத்தில் பெற இடமிருப்பதால் பிள்ளை பிறந்த பின்னர் அப்பிள்ளையில் மேல் ஏற்படும் அபரிமிதமான ஈடுபாடும் கணவன் மனைவி இருவரிடையே அப்பிள்ளையில் மேல் இருவரும் கொள்ளும் பாசத்தின் காரணமாக ஏற்படும் மனம் ஒருமித்த நிலையும் அவர்களது வாழ்வில் காமத்தினும் மேலான உயர்ந்ததொரு இன்பம் பிறக்க ஏதுவாகின்றன.

அதன் பின் அப்பிள்ளையையும் அதன் பின்னர் வேறு பிள்ளைகள் பிறந்தால் அவர்களையும் ஆளாக்குவதிலும், பிள்ளைகள் ஆளாகி வளர்ந்து உரிய வயதை எட்டியதும் அவர்களுக்குத் திருமணம் செய்து வைத்து அவர்களுக்குப் பிறக்கும் பிள்ளைகள் தங்களை தாத்தா பாட்டி என அழைத்து அன்பைப் பொழிவதையும் அனுபவிக்க ஏற்படும் இன்பம் இவ்வுலகில் வேறெவ்வகையிலும் கிடைத்தற்கரியதாகும்.

எவ்வாறாகிலும் இவை அனைத்திற்கும் அடிப்படை ஆண் பெண் இருபாலாரிடையே இயல்பாகவே ஏற்படும் ஈர்ப்பும் காதலுமே ஆகும். காதல் திருமணத்தில் முடிகையில் ஆனந்தமே!

இரவுக்கும் பகலுக்கும் இனியென்ன வேலை

எங்கள் தங்கராஜா
இயற்றியவர்: கவிஞர் கண்ணதாசன்
இசை: கே.வி. மஹாதேவன்
பாடியோர்: பி.சுசீலா, டி.எம். சௌந்தரராஜன்

இரவுக்கும் பகலுக்கும் இனியென்ன வேலை
இதயத்தில் விழுந்தது திருமண மாலை
உறவுக்கும் உரிமைக்கும் பிறந்தது நேரம்
உலகம் நமக்கினி ஆனந்தக் கோலம்
இருவர் என்பதே இல்லை இனி நாம்
ஒருவர் என்பதே உண்மை

இரவுக்கும் பகலுக்கும் இனியென்ன வேலை
இதயத்தில் விழுந்தது திருமண மாலை
உறவுக்கும் உரிமைக்கும் பிறந்தது நேரம்
உலகம் நமக்கினி ஆனந்தக் கோலம்
இருவர் என்பதே இல்லை இனி நாம்
ஒருவர் என்பதே உண்மை ம்ம்
இருவர் என்பதே இல்லை இனி நாம்
ஒருவர் என்பதே உண்மை

பாதிக்கண்களை மூடித் திறந்து பார்ப்பதில் இன்பம்
பாதித் தூக்கத்தில் கூந்தலைத் தடவி ரசிப்பதில் இன்பம் ஆ..
பாதிக்கண்களை மூடித் திறந்து பார்ப்பதில் இன்பம்
பாதித் தூக்கத்தில் கூந்தலைத் தடவி ரசிப்பதில் இன்பம்

பாதிப் பாதியாய் இருவரும் மாறி
பழகும் வித்தையே பள்ளியில் இன்பம்
காலை என்பதே துன்பம் இனிமேல்
மாலை ஒன்றுதான் இன்பம்
காலை என்பதே துன்பம் இனிமேல்
மாலை ஒன்றுதான் இன்பம்

இரவுக்கும் பகலுக்கும் இனியென்ன வேலை
இதயத்தில் விழுந்தது திருமண மாலை
உறவுக்கும் உரிமைக்கும் பிறந்தது நேரம்
உலகம் நமக்கினி ஆனந்தக் கோலம்
இருவர் என்பதே இல்லை இனி நாம்
ஒருவர் என்பதே உண்மை ஆ..
இருவர் என்பதே இல்லை இனி நாம்
ஒருவர் என்பதே உண்மை

ஆடை இதுவென நிலவினை எடுக்கும் ஆனந்த மயக்கம்
அம்மா குளிரென ஒன்றினை ஒன்று அணைப்பது பழக்கம் ஆ..
ஆடை இதுவென நிலவினை எடுக்கும் ஆனந்த மயக்கம்
அம்மா குளிரென ஒன்றினை ஒன்று அணைப்பது பழக்கம்
காலை நேரத்தில் காயங்கள் பார்த்து
களிப்பதென்பது கவிதையின் விளக்கம்
கவிஞர் சொன்னது கொஞ்சம் இனிமேல்
காணப் போவது மஞ்சம்
கவிஞர் சொன்னது கொஞ்சம் இனிமேல்
காணப் போவது மஞ்சம்

இரவுக்கும் பகலுக்கும் இனியென்ன வேலை?
இதயத்தில் விழுந்தது திருமண மாலை
உறவுக்கு உரிமைக்கும் பிறந்தது நேரம்
உலகம் நமக்கினி ஆனந்தக் கோலம்
இருவர் என்பதே இல்லை இனி நாம்
ஒருவர் என்பதே உண்மை
இருவர் என்பதே இல்லை இனி நாம்
ஒருவர் என்பதே உண்மை

லால லாலலா லாலா லாலா
லால லாலலா லாலா
லால லாலலா லாலா லாலா
லால லாலலா லாலா

தேன் உண்ணும் வண்டு

வெகு சில ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் நம் நாட்டிலும் மற்றும் உலகெங்கிலும் இயற்கை வளங்கள் மிகச் செழிப்பாக விளங்கியதுண்டு. ஆறுகளிலும் குளங்களிலும், ஏரிகளிலும் கிணறுகளிலும் நீர் தூய்மையாக இருந்தது. எனவே மக்கள் குடிநீருக்காக வருந்தும் சூழ்நிலை பாலைவனம் போன்ற ஒரு சில பகுதிகளிலன்றி வேறு எங்கும் இருக்கவில்லை. மக்களின் வாழ்க்கை முறை மிகவும் எளிதாக இருந்ததால் தேவைகளும் குறைவாகவே இருந்தன. நாளடைவில் விஞ்ஞான வளர்ச்சியுடன் மக்களின் தேவைகள் வளர்ந்ததுடன் தனிமனித ஒழுக்கம் குறைந்ததனால் மக்கள் இயற்கையைப் பாதுகாக்கத் தவறிவிட்டனர். இதன் காரணமாக ஒரு சில இடங்களிலன்றி வேறெங்கும் இயற்கைச் சூழ்நிலையைக் காண்பது அரிதாகி வ்ருகிறது. கிராமங்கள் குறைந்து நகரங்கள் பெருகி, மரங்களும் செடிகளும் புல்வெளிகளும் இருந்த இடங்களிலெல்லாம் கல்லாலும் மண்ணாலும் ஆன கட்டடங்கள் தொடர்ந்து கட்டப்பட்டு வளங்கள் குன்றி வருகின்றன. இது மிகவும் ஆபத்தான போக்காகும். இத்தகைய போக்கு மாறாவிடில் வெகுவிரைவில் மனிதகுலம் மட்டுமன்றிப் பிற உயிர்களும் உண்ண உணவும் அருந்த நீரும் இன்றி வாடி மடியும் நிலை நேர்ந்துவிடும். சீனா, ஜப்பான் முதலிய நாடுகள் இவ்வபாயத்தை உணர்ந்து இருப்பிடங்கள் அமைக்கையில் அவற்றை இயற்கைச் சூழ்நிலையில் ஏற்படுத்துவதில் கருத்தாக இருக்கின்றனர். அவர்களிடம் உலகின் பிற நாடுகளில் வாழும் மக்களும் அரசாங்க நிர்வாகிகளும் பாடம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

இயற்கை வளங்கள் செழித்து விளங்கிய காலத்தில் மனித குலத்தினர் காதல்வயப்படுகையில் தங்களது காதல் உணர்வை இயற்கையில் நிகழும் சம்பவங்களுடன் ஒப்பிட்டு மகிழ்ந்து அது போலவே தாங்களும் மனதார இணைந்து உயர்வு பெற்ற வாழ்வை வாழ்ந்தனர். மீண்டும் அத்தகைய செழிப்பான காலம் வருமா என்பது கேள்விக்குறியாகவே உள்ளது. அத்தகைய காலம் மீண்டும் வர வேண்டுமெனில் மனிதன் தனது பேராசையை விட்டு அனைவரும் ஒற்றுமையாய் எளிய வாழ்க்கை வாழ்வதிலே திருப்திகொண்டு தீமைகளைக் குறைத்து இயற்கை வளங்களைப் பாதுகாப்பதில் அதிக அக்கரை கொண்டு உலகை வளப்படுத்த வேண்டும்.

தேன் உண்ணும் வண்டு

திரைப்படம்: அமரதீபம்
இயற்றியவர்: ஆத்மநாதன்
இசை. T. சலபதி ராவ், G. ராமநாதன்
பாடியோர்: ஜிக்கி, ஏ.எம். ராஜா
ஆண்டு: 1956

தேன் உண்ணும் வண்டு மாமலரைக் கண்டு
திரிந்தலைந்து பாடுவதேன் ரீங்காரம் கொண்டு
பூங்கொடியே நீ சொல்லுவாய் ஓஓஓஓ
பூங்கொடியே நீ சொல்லுவாய்

வீணை இன்பநாதம் எழுந்திடும் விநோதம்
விரலாடும் விதம் போலவே
காற்றினிலே தென்றல் காற்றினிலே
காற்றினிலே சலசலக்கும் பூங்கொடியே கேளாய்
புதுமை இதில் தான் என்னவோ ஓஓஓஓ
புதுமை இதில் தான் என்னவோ?

மீன் நிலவும் வானில் வெண்மதியைக் கண்டு
ஏனலைகள் ஆடுவதும் ஆனந்தம் கொண்டு
மென்காற்றே நீ சொல்லுவாய் ஓஓஓஓ
மென் காற்றே நீ சொல்லுவாய்

கானமயில் நின்று வான்முகிலைக் கண்டு
களித்தாடும் விதம் போலவே..
கலையிதுவே வாழ்வின் கலையிதுவே
கலையிதுவே சலசலெனும் மெல்லிய பூங்காற்றே
காணாததுமேன் வாழ்விலே ஓஓஓஓ
காணாததுமேன் வாழ்விலே

கண்ணோடு கண்கள் பேசிய பின்னாலே
காதலின்பம் அறியாமல் வாழ்வதும் ஏனோ?
கலைமதியே நீ சொல்லுவாய் ஒஓஓஓ
கலைமதியே நீ சொல்லுவாய்
ஓஓஓ ஓஓஓ

சிரிப்பேன் சிரிப்பேன் சிரித்துக்கொண்டிருப்பேன்

இடுக்கண் வருங்கால் நகுக அதனை
அடுத்தூர்வது அஃதொப்ப தில்

எனும் குறள் வழியே நாம் வாழ்நாள் உள்ளளவும் என்றும் எத்தகைய துன்பம் நேரிடினும் சிரித்த முகத்திடனேயே இருக்கப் பழக வேண்டும். இன்பம் துன்பம் எதுவும் நிரந்தரமில்லை. இவ்வுலகில் அனைத்தும் தோன்றி மறையும் இயல்புடையவையே. வாழ்வில் ஏற்படும் துன்பங்களால் விளையும் கவலையை நீக்க வல்ல அருமருந்து சிரிப்பு ஒன்றே. "வாய் விட்டுச் சிரித்தால் நோய் விட்டுப் போகும்" என்றொரு பழமொழி உள்ளது. இதன் பொருளாவது சிரித்த முகத்துடன் சந்தோஷமான மனநிலையை என்றும் கொள்பவர்களுக்கு நோய்களை எதிர்த்துப் போரிடும் சக்தி இயல்பாகவே அதிகரிக்கிறது என்பதேயாகும்.

"சிரித்த முகமில்லாதவன் கடை வைக்க முடியாது" எனும் ஒரு சீனப் பழ்மொழி உள்ளது. இதன் பொருளாவது ஒரு வியாபாரி தன் கடைக்கு வரும் வாடிக்கையாளர்களை இன்முகத்துடன் எதிர்கொண்டு அவர்கள் வாங்க விரும்பும் பொருட்களை அவர்களுக்கு முறையாக விற்றாலன்றி அவரது வியாபாரம் செழிக்காது என்பதே. மேலும் ஒருவர் தம் துன்பங்களையே என்று பெரிதென எண்ணி எந்நாளும் வாடிய முகத்துடனே காணப்படுவாராகில் அவரிடம் யாரும் சென்று உரையாடவோ பழகவோ விரும்ப மாட்டார்கள். துன்பங்களைத் துணிவுடன் எதிர்கொண்டு என்றும் இன்முகத்துடன் விளங்குபவர்களையே உறவினரும் நண்பர்களும் விரும்புவர்.

வாழ்வில் உண்மையில் விளையும் துன்பங்களுக்காக வருந்துவது யதார்த்த நிலை. அவ்வாறன்றி வாழ்விலுள்ள அனைத்து நிகழ்ச்சிகளிலும் துன்பங்களே விளைவதாகக் கற்பனை செய்துகொண்டு மகிழ்ச்சியான வாழ்வின் பாதையை நிரந்தரமாக அடைத்து என்றும் மனச் சோர்வுடனே காணப்படுவது இன்னொரு நிலை. இத்தகைய ஒரு மனோ வியாதியால் எல்லாவற்றிலும் துன்பத்தையே கண்டு அவதிப்படும் ஒரு நபர் தன் மன நிலை தேறி, தானும் பிறரைப் போலவே இன்ப துன்பங்களை சிரித்த முகத்துடனே எதிர்கொள்ளப் பழகி பக்குவமடைவதைக் காட்டும் ஒரு வித்தியாசமான தமிழ்த்திரைப்படம் "சின்னஞ்சிறு உலகம்".

எதைப்பார்த்தாலும் அதில் ஒரு துன்ப சூழ்நிலை ஏற்படுவதாகக் கற்பனை செய்து வருத்தப் படும் கதாபாத்திரத்தில் நாகேஷ் இப்படத்தில் நடித்துள்ளார்.

சிரிப்பேன் சிரிப்பேன் சிரித்துக்கொண்டிருப்பேன்

திரைப்படம்: சின்னஞ்சிறு உலகம்
இயற்றியவர்: கவிஞர் வாலி
இசை: கே.வி. மஹாதேவன்
பாடியோர்: சீர்காழி கோவிந்தராஜன், எல்.ஆர். ஈஸ்வரி
ஆண்டு: 1966

சிரிப்பேன் சிரிப்பேன் சிரித்துக்கொண்டிருப்பேன்
மூச்சும் பேச்சும் உள்ளவரை
நினைப்பேன் நினைப்பேன் நினைத்துக்கொண்டிருப்பேன்
நெஞ்சில் நினைவு நீங்கும் வரை
சிரிப்பேன் சிரிப்பேன் சிரித்துக்கொண்டிருப்பேன்
மூச்சும் பேச்சும் உள்ளவரை - உன்னை
நினைப்பேன் நினைப்பேன் நினைத்துக்கொண்டிருப்பேன்
நெஞ்சில் நினைவு நீங்கும் வரை

அடி ஆயாயாயாய அக்கூ

இருப்பேன் இருப்பேன் இருந்துக்கிட்டிருப்பேன்
ஒங்கிட்ட சிரிப்பு உள்ளவரை
ரசிப்பேன் ரசிப்பேன் ரசிச்சிக்கிட்டிருப்பேன்
கடோசி மூச்சு நிக்கும் வரை
இருப்பேன் இருப்பேன் இருந்துக்கிட்டிருப்பேன்
ஒங்கிட்ட சிரிப்பு உள்ளவரை
ரசிப்பேன் ரசிப்பேன் ரசிச்சிக்கிட்டிருப்பேன்
கடோசி மூச்சு நிக்கும் வரை - என்
கடோசி மூச்சு நிக்கும் வரை

ஒரு பல்லவி என்பது நீயாக - அனு
பல்லவி என்பது நானாக - மனம்
சரணம் சரணம் என்றாக - இசை
பாடிடுவோம் நாம் ஒன்றாக

மலைக் காட்டுக்குள் ஊரணி நானாக - அதில்
கவலை ஏத்தம் நீயாக - நல்ல
நல்ல மானம் வெட்கம் வரப்பாக - நாம்
வாழ்ந்து காட்டணும் பொறுப்பாக

சிரிப்பேன் சிரிப்பேன் சிரித்துக்கொண்டிருப்பேன்
மூச்சும் பேச்சும் உள்ளவரை - உன்னை
நினைப்பேன் நினைப்பேன் நினைத்துக்கொண்டிருப்பேன்
நெஞ்சில் நினைவு நீங்கும் வரை

உன் கண்களில் பூத்தது அல்லிப்பூ - இரு
கன்னத்தில் சேர்ந்தது ரோஜாப்பு உன்
உள்ளத்தில் இருப்பது பூரிப்பு - இரு
உதட்டில் இருப்பது புன்சிரிப்பு

இது சினிமாக் காரங்க அளப்பு அதைப்
படிச்சிட்டுத் தான் இந்த வர்ணிப்பு
சினிமாக் காரங்க அளப்பு அதைப்
படிச்சிட்டுத் தான் இந்த வர்ணிப்பு - சொந்த
மூளைக்கு வேண்டும் ஒளப்பு - அது
என்னைக்கும் நெரந்தரப் பொளப்பு

சிரிப்பேன் சிரிப்பேன் சிரித்துக்கொண்டிருப்பேன்
மூச்சும் பேச்சும் உள்ளவரை - உன்னை
நினைப்பேன் நினைப்பேன் நினைத்துக்கொண்டிருப்பேன்
நெஞ்சில் நினைவு நீங்கும் வரை

இருப்பேன் இருப்பேன் இருந்துக்கிட்டிருப்பேன்
ஒங்கிட்ட சிரிப்பு உள்ளவரை
ரசிப்பேன் ரசிப்பேன் ரசிச்சிக்கிட்டிருப்பேன்
கடோசி மூச்சு நிக்கும் வரை - என்
கடோசி மூச்சு நிக்கும் வரை